Jak pta­ki nad je­ziorem poszu­kuje­my po­kar­mu i praw­dy o nas samych... Cza­sami za­nurza­my się, by poz­nać głębie...cza­sami się topimy... Cza­sami od­la­tuje­my, bo ro­bi się zbyt tłoczno...cza­sami, cza­sami powracamy...

`Po błękit­nym niebie nie tyl­ko suną pta­ki, ale i również ludzkie marzenia.

Anioły nie pta­ki - nie od­la­tują do ciepłych krajów. Pil­nują nas, czy mróz, czy skwar!

W ko­lorze nieba uto­niemy, poszy­buje­my wol­ni jak pta­ki, za­wołamy miłość skrytą w obłokach, niech będzie dla nas błogosławieństwem.

Zdu­miewające, jak kap­ryśny pot­ra­fi być czas. Niecier­pli­wi się i pędzi, kiedy chciałbyś każdą chwilę zat­rzy­mać na zaw­sze, a roz­ciąga się złośli­wie, gdy nie po­zos­ta­je nic prócz czekania.

Każdy pędzi na oślep, żałos­ne to, popatrz Masz dro­gi ze­garek a czas ucieka nadal Nie prze­kupisz lo­su na­wet za tonę złota....

podróżowa­nia znam wiele sposobów, naj­pros­tszym z nich jest zwykły globus. kiedy z fan­tazją nim zakręcisz, to cały świat ku to­bie pędzi...

Czas – dziw­ne zja­wis­ko, naj­większa ta­jem­ni­ca ludzkości. Raz pędzi do przo­du, raz wlecze się niemiłosier­nie. Nies­te­ty od kiedy tyl­ko świat is­tnieje jest naszym wro­giem. Piękne chwi­le skra­ca, a ok­ropne wydłuża.

Na kołach cier­pienia i z napędem ku przyszłości, w wa­gonie ra­dości i po szy­nach uśmie­chu, z bi­letem dla blis­kich i bez kon­tro­li prędkości - mknie sza­lony po­ciąg Życie...

Jest ta­ki uśmiech, uśmiech, który pot­ra­fi roz­go­nić każde chmu­ry... Uśmiech przyjaciela...

Świado­mość, że są przy­jaciele którzy nig­dy mnie nie zos­ta­wią poz­wa­la mi wyt­rwać naj­trud­niej­sze chwile.

Praw­dzi­wa miłość nie przy­pomi­na rek­la­my. Ślu­buje się "na dob­re i na złe", i war­to w tym na złe wyt­rwać !