Różą być… Og­rodni­ka cie­szyć oko, W po­ran­nej ro­sie lśnić...

Sen zmy­wa wszys­tkie nasze łzy, wątpli­wości i smut­ki. To, co de­ner­wo­wało nas wie­czo­rem, ra­no zos­ta­je je­dynie de­likat­nym ukłuciem....

W życiu jest wszys­tko pożyczo­ne. Każdy zły i dob­ry uczy­nek ja­ki uczy­niliśmy in­nym, ktoś nam prędzej czy później odda.

Piękno na­tury dos­trzeżesz prędzej na wsi niż w mieście .

Bez przy­jaciół jest się niczym kwiat bez wo­dy, jeżeli w naszym życiu nie za­gości choć od­ro­bina przy­jaźni, jeżeli nie poz­na­my te­go uczu­cia prędzej czy później nie wyt­rzy­mamy i uschniemy..

Życie! Cze­kaj!- Krzyknął Wędrowiec.. Cze­kaj! Nie gnaj tak do przodu.. Cze­kaj! A ono z szy­der­czym uśmie­chem gna co­raz to prędzej...

tam gdzie zaczy­nają się scho­dy, prędzej czy później ktoś spróbu­je skon­struować windę.

Życie jest jak ze­gar. Ba­terie prędzej czy później będą mu­siały się wyczer­pać, a wskazówki zatrzymać.

Czas wol­nym zwa­ny, tym oto się cechu­je... że wol­no nie upływa a już prędzej go brakuje.

Na­wet jeśli boisz się ciem­ności Two­je oczy, prędzej czy później, do niej przywykną.

Ktoś, kto niechętnie wy­rusza w podróż, po­tem niechętnie wra­ca do domu.

Ludzka pa­mięć by­wa za­wod­na, pa­mięć pa­pieru jest znacznie trwalsza.