Kiedy ro­zum z ser­cem ro­bią rachu­nek su­mienia w przed­sion­kach duszy toczą się walki.

Wie­dza i mądrość, to dwa różne słowa. Wie­dza jest na­byta i ma swo­jego auto­ra, zaś mądrość- wrodzo­na, życiowa, często po­par­ta włas­ny­mi doświad­cze­niami, a jej 'auto­rami' jes­teśmy my sami...

Żeby zdo­być wiedzę - trze­ba się uczyć. Ale żeby zdo­być mądrość - trze­ba obserwować.

Mądrość pot­ra­fi bu­dować mos­ty na­wet po­między naj­bar­dziej sprzeczny­mi poglądami...

Mu­zyka łagodzi obyczaje, może wzruszyć na­wet do łez, da­je ra­dość, ochotę do życia i przy­jaciół zdo­bywa też.

Mu­zyka jest wyższym ob­ja­wieniem niż wszys­tka mądrość i ja­kakol­wiek filozofia.

Tyl­ko świeży po­wiew wiosen­ne­go wiat­ru przy­pom­ni la­ta młodości i do­da siły przed la­tami sta­rości, które cze­kają każde­go, bez wyjątku.

A te­raz sa­mot­nie liczę gwiaz­dy na niebie wspo­minam te dni, gdy było pięknie..

Nie chodzi o to żeby ład­nie wyjść na zdjęciu... Chodzi o to, żeby po la­tach pat­rząc na zdjęcie i wspo­minając his­to­rie, po­jawił się uśmiech na twarzy

Wys­tar­czy parę drob­nych pop­ra­wek w edy­torze zdjęć i wszys­tko wygląda pięknie.. ale życie to nie pho­toshop, tu nic nie da się 'edytować'.

Nie wys­tar­czy pięknie mówić o życiu - trze­ba także nau­czyć się pięknie żyć.

Gdy noc przesłania niebo płaszczem gwiazd, znaj­duję wspar­cie w pięknie tych mi­got­li­wych ścieżek pou­czających mnie, jaką drogą po­winienem pójść…