Naj­trud­niej w taj­fu­nie złych dni dos­trzec rodzące się bar­wy tęczy ...

Życie niczym śnieg prószy codzien­nie niespodziankami Ma­lując zim­ny­mi bądź ciepłymi bar­wy koszyk z naszy­mi pisankami...

Powrót do do­mu jest trudny, gdy wra­ca się do pus­tych nie wyp­cha­nych miłością ścian.

Chodzi o to, by w zwykłej codzien­ności, w jej bez­gra­nicznej sza­rości, dos­trzec bar­wy tak sta­ran­nie przez los ukryte.

Is­tnieje ktoś, kto jak tęcza pod­czas deszczu na­daje bar­wy mo­jej sza­rej codzien­ności, lecz jest równie nieu­chwyt­ny. Mi­mo to, lu­bię tęczę.

Nie tęsknię już za wiosną odkąd naj­piękniej­sze jej bar­wy widzę w ra­dos­nych oczach ukocha­nej istoty.

'Skar­by są wszędzie tam gdzie ich nie szukam, a miłość drogę zna i w Two­je drzwi puka'

Śmierć jest naj­gor­szym gościem w naszym życiu. Pu­ka do drzwi, kiedy nie jes­teśmy go­towi na przyj­mo­wanie żad­nych od­wie­dzin i ma­my masę spraw do załatwienia.

Z ser­ca szept płynie, gdy miłość cicho puka. Wiatr echo niesie.

Tyl­ko słaba miłość pu­ka do drzwi, ta sil­na zro­bi wszys­tko aby je wyważyć

Człowiek zwyk­le wychodzi i szczęścia szu­ka, w tym mo­men­cie gdy ono w je­go drzwi puka.

Miłość i Przy­jazń są jak kwiaty - trze­ba się ni­mi opieko­wać bo zwiędną