Cza­sami rzeczy przed, który­mi ucieka­my całe życie- są tym, cze­go pot­rze­buje­my najbardziej.

I wios­na by tak nie sma­kowała, gdy­by przed­tem zi­my nie było.

Zaw­sze war­to wy­ciągnąć rękę po marze­nia. A nuż na ot­wartą dłoń spad­nie szczęście...

Sa­mot­ność, to miej­sce, które war­to od­wie­dzić, ale nie war­to tam zos­tać na dłużej.

War­to iść pod prąd jeśli to nasza dro­ga do szczęścia.

Nie war­to mar­twić się czymś, cze­go nie można uniknąć. Dość będzie zmar­twień, kiedy to już nastąpi.

Zaw­sze war­to być człowiekiem, choć tak łat­wo zejść na psy.

Sprzątając swo­je życie, war­to pa­miętać o wyrzu­ceniu śmieci.

Bliz­ny zaw­sze będą nam przy­pomi­nać, że było coś, o co war­to było walczyć.

W życiu bo­wiem is­tnieją rzeczy, o które war­to wal­czyć do sa­mego końca.

Najgłębszy smu­tek szczęścia, że wszys­tko przemija.

Nie myśl że wyg­rasz z młodością....ng... Ona tak szyb­ko przemija...