Cza­sami los ba­wi się na­mi w "ciuciubabkę" ...by­wa, że da­je ko­loro­we kred­ki, aby za chwilę je zab­rać i wręczyć ołówek.

Poz­ba­wić człowieka przy­jaciół to tak jak zab­rać dziec­ku za­baw­ki i zos­ta­wić go w pus­tej pias­kowni­cy - jest gdzie chciał być ale nie wie co ze sobą zro­bić , za­bawa nag­le tra­ci sens .

Wy­ruszając w da­leką podróż, nie za­pom­nij zab­rać ze sobą oku­larów op­ty­mis­tycznej ciekawości.

Z prob­le­mami radzę so­bie bar­dzo dob­rze. Ja po pros­tu cza­sem za­pomi­nam zab­rać mas­ki z domu.

Je­dyne cze­go nikt nie może nam zab­rać to wspom­nienia. One zaw­sze będą na­leżeć do nas.

Życie by­wa przew­rotne. W jed­nej chwi­li pot­ra­fi zab­rać ci wszys­tko, a w dru­giej po­daro­wać cały świat.

In­westuj we wspom­nienia, bo je­dynym ko­mor­ni­kiem który może Ci je zab­rać, jest czas...

Zab­rać z marzeń to co naj­lep­sze i biec po szczęście...

... bo tyl­ko wspom­nienia i uczu­cia zab­rać z sobą możemy... gdy przyj­dzie ta­ki czas jedyny...

W po­god­nym nas­tro­ju czu­jemy się wiel­cy, świat na­leży do nas, jes­teśmy je­go zdo­byw­ca­mi. W sta­nie przygnębienia to my na­leżymy do świata, czu­jemy się ma­li, jes­teśmy tyl­ko pion­ka­mi w dłoniach LOSU.

Pomóż szczęściu: do­maluj tęczę na po­god­nym niebie.

Smak ka­wy budzi mnie z uśpienia uk­ry­tych prag­nień . Każdy jej łyk łasi się by ogarnąć me marze­nia