Wios­na juz pu­ka do naszych drzwi ...i serc....otwórzmy je na oścież ...niech przyj­dzie do nas i roz­gości się na dobre;-)

Praw­dzi­wa miłość nie pu­ka dwa ra­zy do tych sa­mych drzwi.......Pu­ka raz i wier­nie czeka.

Cza­sem do­piero na skrzyżowa­niu człowiek zaczy­na zas­ta­nawiać się - dokąd idzie...

Człowiek zwyk­le wychodzi i szczęścia szu­ka, w tym mo­men­cie gdy ono w je­go drzwi puka.

życie, bar­dzo przy­pomi­na piosenkę. Na początku jest ta­jem­ni­ca, na końcu-pot­wier­dze­nie, ale to w środ­ku kryją się wszys­tkie emoc­je, dla których cała spra­wa sta­je się war­ta zachodu

W da­leką podróż się wybiorę Lecz jak tam dot­rzeć trud­na sprawa Na sta­tek raczej ja nie wsiądę Zbyt wiel­ka wo­da i zła sława

Śmiech nie jest mi ob­cy, uśmiech - ach!, to już całkiem in­na sprawa...

Całe nasze życie jest szczęściem opa­kowa­nym w nie­szczęście. Trze­ba tyl­ko umieć roz­pa­kować ten prezent.

Uśmiech to ta­ki skrom­ny prezent, który jest niedrogi, a zaw­sze spra­wi przyjemność.

Naj­większy pre­zent by­wa często w naj­mniej­szym pu­dełku . *

Cza­sem pre­zent naj­bar­dziej cie­szy za­nim zos­ta­nie rozpakowany...

Przez dziurkę od klucza przyglądasz się światu. Boisz się włożyć klucz i przekręcić zamek. Dot­knąć klam­ki i ot­worzyć drzwi. Tak mało o nim wiesz, a i tak lękasz się życia...