W życiu nie jest ko­loro­wo. Ono często znaj­du­je spo­soby by dać ci po du­pie, ale uczy przet­rwa­nia. Jest tyl­ko jed­no i na­leży je sza­nować i akceptować..

Życie jest wiel­kim płótnem. Za­maluj je tak ko­loro­wo, jak tyl­ko potrafisz.

Ser­ce jest wiel­kim da­rem. Połączo­ne z duszą w czys­tym wy­mia­rze jest bar­dzo werbalne.

Nie mu­sisz dźwi­gać ciężarów, by człowieka pod­nieść na duchu...

Jak ciężko jest pod­nieść głowę do góry i znów się uśmiechać gdy gaśnie ktoś, kto uczył żyć jak trud­no sa­memu da­lej iść....

Uśmie­chnij się. Każda łza jest do­wodem, że życie znów wygrało.

Pod­nieś głowę do góry i uśmie­chnij się. Nie tyl­ko To­bie pot­rzeb­ny jest ten uśmiech.

Odłóż kos­me­tyczkę, uśmie­chnij się - to naj­piękniej­szy ma­kijaż dla każdej twarzy.

Gdy w międzycza­sie is­tnienia, zatęsknisz za jut­rem, uśmie­chnij się dys­kret­nie cier­pieniu, co dzi­siaj Ci zabiera.

Jest ci źle? Nie po­wiem ci: hej, uśmie­chnij się, daj spokój, nie war­to płakać. Płacz ile chcesz, po­myśl tyl­ko, czy warto.

Nie jes­teśmy w sta­nie do­gonić ideałów. Możemy je­dynie szu­kać ich śladów na tra­wie wy­dep­ta­nej przez błędy.

Życie uczy nas jak po­pełniać błędy, ale jak ich uniknąć uczy­my się sami.