Zachwy­cająca jest świado­mość, że jut­ro też wsta­nie no­wy dzień i będziemy mieć czas na no­we błędy.

W młodości, wszys­tko jest na wy­ciągnięcie ręki. Na sta­rość, ręka jest za krótka.

Za­miast cie­szyć się pięknem chwi­li , zaz­drości­my pięk­niej­szej tra­wy sąsiada.

Niekiedy amor żąda zwro­tu strzał.

Będąc kwiatem jes­tem wyjątko­wy, cen­ny, nie pow­tarzal­ny...Ale w końcu i Ja us­chnę a na moim miej­scu wy­kiełku­je ko­lej­ny piękny kwiat.

Każdy człowiek jest wyjątko­wy, a uro­da nie zna wieku...

Smu­tek to ludzka rzecz, lecz nie war­to iść przez życie ze smutną miną. Każdy dzień po­win­niśmy zaczy­nać z us­mie­chem na twarzy z wiarą,że ten dzień będzie wyjątkowy.

Chciałabym by każdy dzień był wyjątko­wy. War­ty zapamiętania. By było w nich coś szczególne­go, cze­go nig­dy bym nie zapomniała.

Praw­dzi­we szczęście ? Wśród płatków śniegu od­na­leźć ten wyjątko­wy ..

Każdy dzień jest piękny i wyjątko­wy to tyl­ko my jes­teśmy ta­cy sami.

Iść ra­zem z tłumem, ale gdzieś osobno. Radzić so­bie z tru­dem, z twarzyczką pogodną.

Pięknie wyróżnia się z tłumu, tyl­ko ktoś wyjątko­wy, a nie indywiduum.