Każda ko­bieta jest piękna, kiedy czu­je się szczęśliwa.

Tyl­ko w cieniu Tych powiek, które piękno duszy chro­nią nieustannie doz­nają uko­jenia naj­star­sze tęsknoty, a ser­ce na­maszcze­nia bal­sa­mem dobroci...

Ma­gię łąki nie tworzy je­den kwiat ale cała roślin­ność połączo­na zgodą w cu­dow­nym pięknie wzrastania.

Ko­bieta przys­tro­jona w suk­nie ema­nuje blaskiem. Piękna jest zaś wte­dy, gdy ubiera się w codzien­ność dnia a blask nie gaśnie.

Ka­riera to piękna rzecz, ale nie możesz się do niej przy­tulić w zimną noc.

Miłość kpi so­bie z rozsądku. I w tym jej urok i piękno.

Życie by­wa jak os­tatnie piętro wieżow­ca z wi­dokiem wiel­kiej urody… Z tym, że jed­ni wjeżdżają so­bie nań windą… dru­gim pi­sane są schody.

Moim zda­niem to nicze­go nie jes­tem pe­wien, jed­nak wi­dok gwiazd spra­wia, iż zaczy­nam marzyć.

Wyższe szczeb­le dra­biny życia nie gwa­ran­tują piękniej­szych widoków.

Siłą napędową postępu jest mózg ko­biety i mięśnie mężczyzny.

Miłość to je­dyny ko­deks dla które­go kar­ty za­pisa­ne są słowami.

Krew­nych da­je nam los. Przy­jaciół wy­biera­my sami.