Życie jest za krótkie by przej­mo­wać się każdym błędem, ale za­razem wys­tar­czająco długie by je naprawić. Wiem że nie każdy błąd da się nap­ra­wić, ale war­to próbować

Bliz­ny zaw­sze będą nam przy­pomi­nać, że było coś, o co war­to było walczyć.

Są oso­by*, które war­to pa­miętać. Są słowa, których się nie zapomina.

Mor­skie fa­le emoc­ji naj­pierw spo­koj­ne, w końcu roz­biją się o brzeg wyt­rzy­małości tworząc pianę... i znów pow­ra­cają do morza uczuć...

Miłość…niczym dwa żag­lowce płynące oceanem w ma­gicznej poświacie zachodzące­go słońca…i nie wiek, ani uro­da ją sca­la, ale piękne dusze, wspólne marze­nia i niosąca fala.

Sko­ro nie sięgasz ręką gwiazd, może wys­tar­czy pocze­kać aż sa­me zaczną spadać...

Nie przed każdym na­leży ot­worzyć serce, ale do każde­go można wy­ciągnąć rękę.

ilek­roć przy­padek ot­worzy nam drzwi to przez­nacze­nie nam je zam­knie bo nasz los stwier­dzi iż nie tędy droga...

Bie­rzesz od życia pełny­mi garściami, aż przychodzi dzień, w którym mu­sisz ot­worzyć dłonie ...oby nig­dy nie były puste...

Życie, Miłość, Ra­dość... to ta­jem­ni­ce, na których jest na­pisa­ne "Po­daj dalej!"

Cza­sami wys­tar­czy jed­no słowo by uśmiech zgasł, jed­no po­danie ręki by wskrze­sić nadzieję i jed­no spoj­rze­nie by zro­zumieć wszystko.

Gdy ktoś zachwieje się na drodze, nie myśl o nim jak o kimś kto wkrótce upadnie. Po­daj mu rękę, a do­wiesz się ile przeszedł .