Ludzie są jak morze, cza­sem łagod­ni i przy­jaźni, cza­sem burzli­wi i zdrad­li­wi. Prze­de wszys­tkim to jed­nak tyl­ko woda.

Życie to miecz, na którym Bóg napisał ...kochaj ...wal­cz i ...cierp

Życie to pod­much wiat­ru, który ociep­la po­liczki bliskich.

Jed­ni mają dob­re pióra, in­ni piórem dob­rze piszą.

Gdy się ko­goś kocha, to kocha się całego człowieka, ta­kiego ja­ki jest, a nie ta­kiego, ja­kim by się go mieć chcialo.

Człowiek od­kry­wa siebie, kiedy zmie­rzy się z przeszkodami.

Człowiek nie jest bo­gaty tym, co po­siada, lecz tym, bez cze­go z god­nością może się obejść.

Jeśli przyj­miesz do siebie za­bie­dzo­nego psa i spra­wisz, że zacznie mu się dob­rze po­wodzić - nie ug­ry­zie cię. Na tym po­lega za­sad­nicza różni­ca między psem a człowiekiem.

Każdy człowiek na świecie, na­wet w cier­pieniu kocha życie.

Człowiek może postąpić dziesięć ra­zy źle, po­tem raz dob­rze i ludzie z pow­ro­tem przyj­mują go do swoich serc. Ale jeśli postąpi od­wrot­nie: dziesięć ra­zy dob­rze, a po­tem raz źle, nikt już więcej mu nie zaufa.

Zaw­sze trze­ba być dob­rej myśli - prze­cież kiedy gaśnie słońce, za­pala się księżyc.

Każdy człowiek jest jak Księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie po­kazu­je nikomu.