Nig­dy nie trać poczu­cia hu­moru, dzięki te­mu żyjesz.

Naj­większym skar­bem świata jest oso­ba, która pot­ra­fi pop­ra­wić Ci hu­mor, na­wet jeśli uważasz że nic i nikt nie jest w sta­nie go po­lep­szyć...tyl­ko taką osobę war­to kochać.

Cza­sem, kiedy Ci jest smut­no wys­tar­czy tyl­ko je­den uśmiech przy­jaciela, a od ra­zu wra­ca ci humor...

Hu­mor i cier­pli­wość to dwa wielbłądy, na których prze­mie­rzyć można wszys­tkie pustynie.

Naj­większy błazen tak nie pop­ra­wi mi hu­moru jak Ty swoim uśmiechem...

Są przy­jaciele, którzy pot­ra­fią pop­ra­wić hu­mor sa­mym po­jawieniem się w myślach.

Poczu­cie hu­moru poz­wa­la mi za­pom­nieć o powadze, wte­dy na­wet to, co trud­ne, wy­daje się łatwiejsze.

Ta praw­dzi­wa miłość zaczy­na się w głowie , za­korze­nia się w ser­cu i zos­ta­je na zawsze.

Człowiek szczęśli­wy, by­wa bar­dziej życzliwy.

Cza­sem to, co wca­le nie było tanie nie jest nam tak drogie jak to, co zdo­byliśmy cier­pli­wym czekaniem…

Z kłam­stwem może i wyj­dziesz z do­mu, ale dro­gi pow­rotnej nie znaj­dziesz - po­mylą ci się ścieżki.

Ten, kto za­mie­rza czy­nić dob­ro, nie może ocze­kiwać, iż ludzie będą mu usu­wać ka­mienie z dro­gi, ale mu­si być przy­goto­wany na to, że mu je będą rzu­cać na drogę.