Mieć rację to niewiele, na­wet sta­ry nie­czyn­ny ze­gar dwa ra­zy na dobę ma rację.

Z przy­jacielem nie muszę jechać jed­nym autobusem. Wys­tar­czy, że wy­siądziemy na tym sa­mym przystanku.

Miłość jest jak po­goda, nig­dy jej nie prze­widzisz, naj­pierw wicher uczuć, a później powódź łez. Os­tatni po­tok słów, os­tatni wspólny czas...

Drze­wo nie sma­gane wichrem rzad­ko kiedy wy­ras­ta sil­ne i zdrowe.

zap­la­tam w ni­ci ba­biego lata sze­les­ty ta­necznych liści i sto­pom od­daję dywan ko­lorów wśród traw

Szum skrzy­deł husarii. Od­wa­ga i męstwo. Król Jan buławą wska­zał po­le zwycięskie. Gnają ko­nie jak wicher...

"Miłość jest jak wiatr. Jed­na lek­ko prze­leci przez życie i nic po niej nie zos­ta­je, ko­lej­na jak wicher wieje i zos­ta­je po niej ser­ce złamane..

Po­dar­tym żag­lom wichrem cza­su nie sprzy­ja już bry­za uniesienia... Pływa­mi smut­ku we flaucie impasu w cienistą stronę dry­fują marzenia…

Nie ważne czy źle, czy może i nie. Zaw­sze uśmiech na us­ta przy­lepiony i przez życie przejść jak wicher szalony.

Nie pędź za wichrem. Przys­tań, choć na chwilę.

W życiu chodzi o to, by zna­leźć swój port, do które­go zaw­sze będziemy mog­li się udać, gdy star­ga­ni wichra­mi codzien­ności prag­niemy spokoju.

Gdy wichry lo­su po­tar­gają Ci włosy, po pros­tu mu­sisz je rozczesać.