Za dwadzieścia lat bar­dziej będziesz żałował te­go, cze­go nie zro­biłeś, niż te­go, co zro­biłeś. Więc od­wiąż li­ny, opuść bez­pie­czną przys­tań. Złap w żag­le po­myślne wiat­ry. Podróżuj, śnij, odkrywaj.

Uśmie­chnij­my się do siebie i poszu­kaj­my naj­pierw te­go co nas łączy…a zo­baczysz jak dzięki ta­kiej pos­ta­wie cu­dow­nie po­kona­my wszys­tkie przeszko­dy które nas jeszcze dzielą.

Nie ma piękniej­szej me­lodii niż ta, którą kom­po­nuje nasze serce...

Tworzyć bez końca me­lodię, której za­tapiamy całą naszą duszę, a ser­ce bi­je jej w rytm. Kończąc zaw­sze op­ty­mis­tycznym akcentem.

Wsłuchi­wałam się w deszcz i w je­go me­lodię. Od­na­lazłam tam ka­wałek swo­jej duszy, którą ktoś mi kiedyś skradł.

Mo­je ser­ce gra jak gi­tara z poz­ry­wany­mi stru­nami... Ja­kaś me­lodia pow­sta­je, ale wy­raźnie słychać bra­ki niektórych dźwięków...

Każdy człowiek zna swoją me­lodię szczęścia. Może w końcu czas po­kazać od­po­wied­niej oso­bie je­den akord, by zaczęła pow­sta­wać naj­piękniej­sza mu­zyka łącząca dwa serca?

Cza­sami frag­ment ja­kiejś me­lodii, sta­re zdjęcie, smak cze­goś prze­noszą nas w zu­pełnie in­ny świat.

Idą święta, pieniądze odchodzą.

Miłość to nasze życie,miłość jest jak po­wiet­rze,tyl­ko się za­ciągać i oddychać.

Zachodzące słońce wciąż og­rze­wać może wspom­nieniem mi­nione­go dnia.

Każdy wie, ile może zdziałać piękna me­lodia. Tyl­ko ona wycza­rowu­je ma­giczne chwi­le. To ona do­daje uro­ku i pew­ności. Tak, mu­zyka ma wielką moc. Pot­ra­fi łączyć ludzi.