Cho­wamy głębo­ko uczu­cia, żeby nab­rały war­tości, kiedy przyj­dzie właści­wy czas.

Za­mil­knie mu­zyka Ro­zejdą się ludzie Nas­ta­nie cisza Którą tak bar­dzo lu­bię

Miłość to podwójne szczęście to podwójna ra­dość to podwójne ser­ce, To od­działywa­nie wza­jem­ne do­tyk, uśmiech, po­całunek To zaufa­nie i łzy szczęścia To jest wszys­tko i od­ro­binę więcej

Za­kocha­ni ludzie czują się szczęśli­wi, na­wet jeśli nie wszys­tko układa się po ich myśli. Mają ko­goś, ko­go kochają, i myśl o tej oso­bie może osłodzić każdą sy­tuację

Zaz­dros­na jaskółka do swo­jego męża: -Wczo­raj widziałam, jak za­nosiłeś muchy do in­ne­go gniazda!

Poszu­kując siebie mu­sisz wyjść po­za siebie. Lus­trem zaw­sze będzie dru­gi człowiek i je­go słabości.

Kiedy człowiek jest szczęśli­wy w deszczo­wy dzień na­wet z liścia pro­mieniują pro­myki słońca.

W płyt­kich kałużach to­pimy głębo­kie uczucia.

Wszys­tko, co przeżywa­my, to tyl­ko ja­kieś eta­py, ja­kieś stac­je. To, co dziś wy­daje się wiel­kim osiągnięciem, jut­ro od­pa­da, bo poszliśmy już da­lej. Trze­ba być zaw­sze w drodze.

Zat­rzy­maj­my się gdzieś na gra­nicy cza­su, by trwać wciąż ra­zem aż po kres wieczności.

W marze­niach ser­ca nie is­tnieją gra­nice, żeby tyl­ko rzeczy­wis­tość tak często nie mówiła: sprawdzam...

Kiedy Mi­kołaj przychodzi kominem Te­dy pogłowie je­leni rośnie Nie wierzysz Za­pytaj listonosza