Człowiek, który ma ser­ce, nicze­go nie może stra­cić, gdziekol­wiek by się znalazł.

Ma­my w ser­cu ty­le komór i przed­sionków, a często nie pot­ra­fimy w nim zna­leźć miej­sca dla in­ne­go człowieka.

Do miłości długa dro­ga. Przez kałuże łez, gąszcze nadziei, pus­tko­wia smut­ku. A na końcu cze­ka cie ona, jedyna.

Lu­bię ra­no wstać nie wiedząc co się wy­darzy, ko­go spot­ka na swej drodze, gdzie los mnie rzuci.

Po­mimo ty­lu możli­wych dróg my zaw­sze wy­biera­my tą, do której ciągnie nas przyzwyczajenie.

Za­kocha­ni idąc swoją drogą po­tykają się o siebie. Naj­piękniej­sze jest jed­nak to, że wza­jem­nie po­magają so­bie wstać.

Bądź dla siebie la­tar­nią, która oświet­la twą drogę i nie poszu­kuj światła po­za sobą.

Czas to nie dro­ga szyb­kiego ruchu po­między kołyską a gro­bem, czas - to miej­sce na za­par­ko­wanie pod słońcem.

Ow­szem, nie zat­rzy­mam wiat­ru, ale prze­cież zaw­sze mogę stanąć mu na drodze.

trze­ba mieć niezłe cho­dy żeby po­konać wszys­tkie schody

Gwiaz­dy, Pla­nety są jak ludzie ... każda z nich jest różna lecz każda jest na­zywa­na pla­netą są da­leko od siebie a jed­nak tak jak ziemia ma księżyc bez siebie nie mają znacze­nia

Życie jest chwilą, którą na­leży przeżyć tak, jak­by miała się nig­dy nie skończyć.