Dob­rze jest mieć miej­sce, w którym po­mimo cze­piających się prob­lemów człowiek wciąż jest szczęśliwy.

Praw­dzi­wy przy­jaciel to dob­ry złodziej, który zaw­sze sta­ra się uk­raść nasze prob­le­my i smutki.

Uciec ze swo­jego świata. Zam­knąć drzwi swoim niereal­nym marze­niom. Zagłuszyć ser­ce, za­bić je­go cho­re i niez­ro­zumiałe pragnienia.

można uciec w książki i tak naj­częściej ro­bię, ale po­tem niewyob­rażal­nie trud­no jest wyjść z ich świata...

Zaw­sze można uciec w marze­nia, do świata, w którym wszys­tko można kon­tro­lować. Ale kiedyś i tak trze­ba opuścić bez­pie­czną przys­tań, wypłynąć na morze i zmie­rzyć się z praw­dzi­wym życiem.

Nikt nie może uciec przed głosem włas­ne­go serca.

Nieje­den człowiek chciałby uciec tam, gdzie szczęście trzy­ma nadzieję za rękę, a wiatr me­lodię miłości nuci.

W og­rodzie pełnym dum­nych, czer­wo­nych róż, biała, skrom­na li­lia przy­ciąga wzrok. Jest najpiękniejsza...

Wzrok cza­sami podąża tam gdzie kieru­je go ser­ce, nie umysł...

Wzrok ser­ca,może lód sto­pić i ka­mień rozkruszyć. Szep­tem mówione słowa miłości są mu­zyką naszych serc

Praw­dzi­wego piękna nie ogar­niesz wzro­kiem- mu­sisz je uj­rzeć ser­cem... Wznieść się nad ho­ryzont ziem­skich doznań.

Piękny wygląd przy­ciąga wzrok,piękne ser­ce przy­ciąga człowieka.