Nasze życie, we­sołe mias­teczko, nies­te­ty nie każdy ma od­wagę wsiąść do ka­ruze­li... .

To nie sztu­ka kręcić się na ka­ruze­li. Cza­sem sztuką jest pot­ra­fić z niej zejść.

Świszczy jesień W tańcu liście kołysząc Zwiew­nym szelestem

Cza­sami frag­ment ja­kiejś me­lodii, sta­re zdjęcie, smak cze­goś prze­noszą nas w zu­pełnie in­ny świat.

Bo tyl­ko cień jest Ci wier­ny do końca... zacho­du słońca.

Z żalem pat­rze na żółte już liście , W których je­sien­ny gra wiatr...

Bo­hater nie jest od­ważniej­szy od zwykłego człowieka, ale jest od­ważny pięć mi­nut dłużej.

Świat na­leży do od­ważnych, lecz chy­ba naj­większą od­wagą jest umieć przyz­nać się do włas­ne­go błędu.

Naj­ważniej­sze w życiu każde­go człowieka jest chy­ba to aby się nig­dy nie pod­dać tyl­ko od­ważnie codzien­nie sta­wiać czoła swoim naj­większym strachom.

Świat da­je nam dużo dob­ra, zap­rzeczyć nie można, lecz prawdą jest że nie każde­go na to dob­ro stać

mo­tyl i kwiat, dwie naj­piękniej­sze kruchości, które spędzają swo­je krótkie życie w swoim towarzystwie

Lus­tro to mały skra­wek magii.