Każdy szcze­ry uśmiech pro­wadzi nas do szczęścia.

Śmierć jest os­tatnią drogą życia. Tą która w końcu pro­wadzi nas do gwiazd.

Pro­wadź swe życie tak, byś w przyszłości nie wstydził się zos­tać bo­hate­rem opo­wiada­nia pi­sane­go na lek­cję języ­ka pol­skiego swoich wnucząt.

Zdarza się tak, że naj­dal­szą z dróg jest ta, która pro­wadzi do domu...

Gru­bymi nićmi szy­jemy nasze wspólne życie, ja pro­wadzę igłę, ty wiążesz pętelki.

Noc, to ta­ka dob­ra przy­jaciółka, której możesz zwie­rzyć się ze wszys­tkiego, a dzień, to zwykły zna­jomy z którym często zma­gasz się uważając, by nie po­wie­dzieć za dużo.

Każdy dzień jest ka­wałkiem his­to­rii, nikt nie jest w sta­nie opo­wie­dzieć jej do końca.

His­to­rie nig­dy nie mają końca, cho­ciaż książki nam to su­gerują. One nie kończą się na os­tatniej stro­nie ani nie zaczy­nają na pierwszej.

W życiu bo­wiem is­tnieją rzeczy, o które war­to wal­czyć do sa­mego końca.

Kto ma ser­ce ot­warte, naj­de­likat­niej­szy szept miłości usłyszy.

Życie do­piero ma słod­ki smak, gdy przez przy­padek nie po­mie­szasz przypraw.

Przez­nacze­nie,zaw­sze pół kro­ku przed nami wędru­je nies­trudze­nie, aż do li­nii me­ty.Nie ogląda się za siebie i nig­dy nie zdradzi.