Łączy­my się w je­den wspólny kwiat. Wpuszcza­my korze­nie i po ja­kimś cza­sie oka­zuje się, że nie ma już ni­kogo, kto mógłby nas podlać.

Wspom­nienia są jak korzenie. Nieważne, dob­re czy złe. Wszys­cy wiemy, że drze­wo z buj­ny­mi korze­niami trud­no wyrwać.

Gdy bra­kuje tyl­ko jed­ne­go ele­men­tu puzzli - nic stra­cone­go, zaw­sze można coś wy­myślić. Gorzej, gdy masz tyl­ko je­den element.

Wciąż dokłada­my ele­men­ty do puzzli życia, które u kre­su ukażą kra­job­raz naszych działań.

Sza­ra jesień Wielo­ma ko­lora­mi jest obdarzona Tra­wa zielona Gdzienieg­dzie żółtą barwę przy­biera Kołysząc się w czte­ry stro­ny świata Chmu­ry cho­wają za sobą Błękit nieba i białe pro­mienie słońca Sa­me sza­rością się szczycą

Wiej­ski kra­job­raz, skąpa­ny w pur­pu­rowych pro­mieniach zachodzące­go słońca. Jeszcze tyl­ko chwi­la i niebo przyw­dzieje sza­firową zasłonę rozświet­loną blas­kiem mi­liona gwiazd...

Bo wys­tar­czy się uśmie­chnąć szczerze żeby zachmurzo­ne niebo było błękitne.

w piątek - pi­sem­ne rewolucje od ra­na - uśmiech jak banan z mu­zyką - słod­kim co nieco dot­rwa­my - weekend przed nami ...

To nie tak, że niena­widzę po­nie­działków. O nie. Ja niena­widzę po­nie­działków, wtorków, śród i czwar­tków. Piątki toleruję.

Szczęście to zwyczaj­ny dzień bez bólu, tros­ki i strachu.

mu­zyka - nar­ko­tyk dla wrażli­wej duszy

Uwiel­biam te po­ran­ki kiedy mogę spo­koj­nie usiąść,wy­pić her­ba­te i po pros­tu po­myśleć, na chwilę zat­rzy­mać ten czas...