Rze­ki codzien­ności w różne za­kola bogate, lecz ten bied­ny, kto nur­tu swej god­ności zaz­na utratę...

Naj­większą po­rażką wo­jow­ni­ka, jest ut­ra­ta wiary w to o co walczy.

Człowiek nie umiera wraz z zap­rzes­ta­niem bi­cia ser­ca lecz z mo­men­tem ut­ra­ty marzeń, wiary i siły by da­lej żyć.

ty­le po­ranków już przeżyłem i dziś ko­lej­nym zachwyciłem może i wiatr ,deszcz,plucha na­wet kiedy zawierucha od ra­na uśmiech od ucha do ucha

Pa­da deszcz krop­la­mi w dół Stoję sam, kałuże mam wokół Nie czu­je się samotnie

Miłość wy­raża się pop­rzez słowa, ges­ty i czy­ny. Od­czu­wa się na­tomiast, pop­rzez ciszę, do­tyk i obecność.

Łat­wiej znieść je­den moc­ny cios, niż ciągle przyj­mo­wać te lek­kie. Ko­niec może bo­leć, ale roz­go­rycze­nie mi­nie, a sza­cunek do siebie pozostanie.

Ludzie źli są jak róże - piękni, ale kłują.

Wiele prob­lemów żyje tyl­ko dla­tego, że ciągle kar­misz je uwagą.

Jeśli ludzie będą zwra­cać uwagę tyl­ko na wygląd, nig­dy nie na­biorą sza­cun­ku do umysłu.

bo to nocą przeszłość pow­ra­ca z podwójną mocą..

Jak uderze­nie błys­ka­wicy pod­czas burzy .. Tak szyb­ko pow­ra­cał strach, że zno­wu będzie mu­siała cier­pieć.. Tak jak błys­ka­wica.. Zos­ta­wiał bliznę.