Są ta­kie miej­sca gdzie pow­ra­cają najgłębsze wspomnienia

Gdy oglądam daw­ne fotografie. Wspom­nień czar za ser­ce łapie mnie. Cze­mu czas do przo­du ciągle biegnie. I dlacze­go nie zat­rzy­ma się....

Czy książki po przeczy­taniu stają się grub­sze? Prze­cież każdy z nas po­zos­ta­wia między kar­tka­mi cząstkę siebie: uczu­cia, wspom­nienia, a na­wet za­pachy, które pow­ra­cają do nas, gdy po kil­ku la­tach po­now­nie ot­wiera­my tę książkę.

Są dni , są chwi­le które chciałbym zat­rzy­mać w pięknym kryszta­le i pow­ra­cać do nich gdy jest mi źle ,gdy nie wiem co ro­bić dalej.

Zaurocze­nie pow­ra­ca ze wspom­nieniami. Miłość przet­rwa wszystko.

Są chwi­le kiedy za­tapiamy się w smut­ku doszczętnie...Lecz wys­tar­czy jed­no miłe słowo,je­den czuły gest i cała ra­dość pow­ra­ca jak­byśmy nig­dy nie doz­na­li rozpaczy...

"Swo­jej dro­gi życia trze­ba szu­kać ciągle na no­wo, ciągle na nią pow­ra­cać i próbo­wać na niej pozostać."

Praw­dzi­wa miłość jest jak gorące po­wiet­rze. Co­kol­wiek ro­bisz ona i tak powraca.

Są książki do których się pow­ra­ca i te,które wys­tar­czy przeczy­tać tyl­ko raz.

Zwiędły liść nie pow­ra­ca na łodygę.

Wielu wzbi­ja się w przes­tworza i od­la­tuje do marzeń, a my nielot­ne pta­ki możemy sie tyl­ko przyglądać.

Marze­nia są jak pta­ki. Przyf­ru­wają, od­la­tują, ale na­dal istnieją.