Mo­ja pra­ca to dra­mat, ale wypłata to już czys­ta komedia...

Niektórzy nie pot­ra­fią w tańcu złapać ryt­mu, choćby miał uchwyty.

Miłość jest jak łapa­nie motyla gdy bieg­niesz za nią chcąc ją złapać ona ucieka... na­tomiast gdy cier­pli­wie cze­kasz sa­ma siada Ci na nosie. Więc cze­kaj i wy­pat­ruj swe­go mo­tyla, nig­dy nie poz­wa­lając mu odlecieć!.

Nie­szczęście jest bar­dzo szybkie. Pot­ra­fi nas złapać pod­czas nasze­go biegu po szczęście.

Go­nienie króliczka jest faj­nie­sze niż złapa­nie go, bo jak się już go do­goni to pasztet. A pasztet nie wygląda tak faj­nie jak królik.

Na­jis­totniej­szą war­tością jest szczęście w związku dwoj­ga ludzi. Cza­sami mogą być lep­sze i gor­sze chwile. Ale to miłość jest szczęściem i ra­dością życia którą od­czu­wam nieza­leżnie od okoliczności.

Praw­dzi­wa war­tość owo­cu tkwi w na­sieniu i so­kach weń drze­miących tj. ser­cu i wnętrzu uczuć...

Jeśli chcesz poz­nać war­tość cza­su i znacze­nie łez po­roz­ma­wiaj z kimś kto przepłakał całą noc.

Smu­tek jest sa­mowys­tar­czal­ny: by od­czuć jed­nak pełną war­tość ra­dości, mu­sisz mieć ko­goś, by się nią podzielić.

Naj­większą ra­dość ofiaro­daw­cy spra­wia gdy ob­da­rowa­ny, choćby nie znał war­tości po­darun­ku, przyj­mu­je daną rzecz z szacunkiem.

Dni mają większą war­tość sen­ty­men­talną niż nie je­den za­kurzo­ny pre­zent na półce.

Bie­rzesz od życia pełny­mi garściami, aż przychodzi dzień, w którym mu­sisz ot­worzyć dłonie ...oby nig­dy nie były puste...