Is­tnieje tyl­ko jed­na dro­ga do in­nych ludzi - dro­ga serca.

Uśmiech to naj­krótsza dro­ga do dru­giego człowieka...

Dob­ry człowiek jest jak małe światełko. Wędru­je pop­rzez mro­ki nasze­go świata i na swo­jej drodze za­pala zgaszo­ne gwiazdy.

Bądź dla siebie la­tar­nią, która oświet­la twą drogę i nie poszu­kuj światła po­za sobą.

Dziec­ko to Skarb naj­większy, skry­wa w so­bie ta­jem­ni­ce uczuć.

Przez całe życie jes­teśmy dziećmi [...] Na­wet jeśli o tym za­pomi­namy, ta cząstka dziec­ka ciągle jest w nas [...]

Pat­rz na świat oczy­ma dziecka, ciesz się tym,co najmniejsze w małości bo­wiem moc wielka

To nie żad­na sztu­ka kochać człowieka w nie­szczęściu. Do­piero w sza­rym codzien­nym życiu miłość wys­ta­wiona jest na praw­dziwą próbę.

Kochać to znaczy mieć tę wyt­rzy­małość, która poz­wa­la przechodzić przez wszys­tkie sta­ny, od cier­pienia do ra­dości, z tą samą intensywnością.

Gdy jest bar­dzo smut­no, to kocha się zacho­dy słońca.

Miłość to dwie sa­mot­ne, niewi­doczne kres­ki, które w pew­nym mo­men­cie spo­tykają się, a później ja­kiś czas pną się obok siebie w górę, by na ko­niec się dot­knąć i stać się sercem..

Suche liście obej­mują się Gdy spa­dają ra­zem z drzew na Ziemię W sze­leście swym cicho płaczą By czas nie roz­dzielił ich