Nie uj­rzysz z blis­ka piękna pasących się sa­ren na leśnej po­lanie, jeśli nie zjed­noczysz się z de­likat­nością i ciszą…Tak sa­mo jest z miłością im de­likat­niej­szy i cichszy ton dialo­gu tym bar­dziej słyszal­ny trze­pot jej ma­gicznych skrzydeł.

Zorza op­ro­mienia wszys­tko cza­rem nostalgii.

Je­sienią gdy za ok­nem deszcz stu­ka w pa­rapet, a nos­talgia wkra­da do ser­ca, aby się og­rzać sięgnij do kuf­ra z marzeniami.

Mat­ka na­tura nas przyz­wycza­ja co ro­ku do barw jesieni. Cóż z te­go, sko­ro je­sienią życia, wszys­cy są zaskoczeni..

Miłości nie można w żaden in­ny sposób zdo­być,ak tyl­ko pop­rzez zaan­gażow...święce­nie jej cza­su,aby mogła roz­kwitnąć w nas i in­nych ludziach.Tyl­ko od naszej de­cyz­ji za­leży czy tak będzie i czy praw­dzi­wa miłość sta­nie się rzeczy­wis­tością nasze­go życia i naszej rodziny...

Nikt nie może mieć wszys­tkiego. A życie w prze­biegły sposób spro­wadza to do te­go: co jes­teś w sta­nie poświęcić dla drugiego człowieka, w za­mian za to o czym marzysz i śnisz.

Nic co nap­rawdę się liczy nie przychodzi łatwo. Cza­sem trze­ba poświęcić wszys­tko co dob­re, żeby dos­tać od życia to, co najlepsze.

Dro­ga życiowa niczym za­wody wy­maga wiele poświęce­nia, aby ob­darzyła szczęściem...

Naj­trud­niej­szym z uczuć jest miłość - nic nie kosztu­je a wy­maga naj­większych poświęceń.

W życiu tak nap­rawdę liczy się czas, ja­ki poświęci­my dla naszych przy­jaciół, miłości i pas­ji, którą kocha­my, bo reszta te­go cen­ne­go su­row­ca to codzien­na monotonia.

Pójść na świata kraniec Tam gdzie gwiaz­dy wie­cznym światłem nadziei świecą Oder­wać się od rzeczy­wis­tości, uciec w marzeń krainę Tam gdzie kwitną błękit­ne niezapominajki...

"Mieć swój dom na krańcu tęczy, tam gdzie księżyc jest je­dyną la­tar­nią, a noc międzyp­la­netarną podróżą w normalność"