Kiedy ro­zum z ser­cem ro­bią rachu­nek su­mienia w przed­sion­kach duszy toczą się walki.

Smut­no, gdy resztka­mi złudzeń duszę pod­partą ro­zum uświado­mić mu­si... że nie było warto.

Praw­dzi­wa miłość oz­nacza, że za­leży ci na szczęściu dru­giego człowieka bar­dziej niż na włas­nym, bez względu na to, przed ja­kimi bo­les­ny­mi wy­bora­mi stajesz.

Nie trwoń dni na opo­wiada­nie daw­nych his­to­rii, poświęć każdą chwilę na tworze­nie nowych.

Cza­sami na­wet kil­ka szcze­rych słów wys­tar­czy aby koszmar codzien­ne­go życia za­mienił się w szczęście, a na twarzy zno­wu po­jawił się uśmiech...

Do­ceń to, że codzien­nie daję Ci swój uśmiech. Czy­ni Cię to jeszcze bar­dziej wyjątkowym.

Jak gałęzie młodych drzew pod ciężarem mok­re­go śniegu tak nasze ko­lana ugi­nają się pod ciężarem codzien­nych kłopotów.

Bo niektórzy wierzący tak mają, że codzien­nie z Bo­giem szczerze rozmawiają.

Życie jest jak książka. Każdy z nas codzien­nie pisze jej no­wy rozdział.

Los codzien­nie sta­wia nas przed dro­gow­ska­zami,każąc nam wy­bierać jedną z wielu dróg. Gu­bimy się,przew­ra­camy po­nieważ nie pot­ra­fimy korzys­tać z ma­py jaką pod­su­wa nam życie

Cza­sami życie człowieka gaśnie jak gwiaz­dy, wy­palo­ne sza­rością codzien­nych dni...

Być radością... w smut­ku serca...