Dom rodzinny, to strych naszej świadomości.

Najważniejsze jest, by gdzieś istniało to, czym się żyło: I zwyczaje. I święta rodzinne. I dom pełen wspomnień. Najważniejsze jest, aby żyć dla powrotu.

Mój dom to moja twierdza.

Każde pokolenie ulepszało swój dom w imię własnych ideałów, za które następne generacje musiały nieraz wiele płacić.

Dom – to nie miejsce, gdzie mieszkasz, ale miejsce, gdzie cię rozumieją.

Gdy ktoś ciebie naprawdę kocha, to dom może się zawalić, a ty i tak będziesz się czuł jak w domu.

Bóg jest radością. Dlatego przed swój dom wystawił słońce.

Patrz uważnie, co się wokół dzieje. Każda rzecz może zdecydować o twojej przyszłości.

Musimy pamiętać, że życie trzeba przeżywać dzień po dniu. Nie można się martwic o przeszłość, ani przyszłość. Szczęście jest teraz.

Wielu ludzi chciałoby kochać, ale boi się, że trzeba za to poświęcić coś z przeszłości albo przyszłości. Ty nie masz nic do stracenia, bo masz tylko teraźniejszość.

Tak wielu z nas musiało żyć z tym, co zrobili, bądź z tym, czego nigdy nie zrobili. Z tym, co się nie udało, z tym, co w danej chwili wydawało się właściwe, ponieważ nie potrafiliśmy przewidzieć przyszłości. Gdybyśmy tylko potrafili dostrzec niekończący się ciąg konsekwencji naszych najmniejszych czynów. Jednak nie możemy wiedzieć więcej - do czasu, aż taka wiedza stanie się bezużyteczna.

Nie dobijaj się tym, co mogłaś, albo powinnaś była zrobić. Przeszłość jest już za nami. Ruszaj ku przyszłości.