Im bardziej kochasz róże, tym częściej musisz obcować z kolcami.

Nasze urodziny to pióra w szerokim skrzydle czasu.

Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy przezwyciężyć w sobie niechęci, ile zdołaliśmy przełamać ludzkiej złości i gniewu. Tyle wart jest nasz rok, ile ludziom zdołaliśmy zaoszczędzić smutku, cierpień, przeciwności. Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy okazać ludziom serca, bliskości, współczucia, dobroci i pociechy. Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy zapłacić dobrem za wyrządzane nam zło.

Jeden dzień na raz – to wystarczy. Nie oglądaj się za siebie i nie martw się przeszłością, ponieważ jej już nie ma. I nie niepokój się o przyszłość, bo ta jeszcze nie nadeszła. Żyj teraźniejszością i rób to tak pięknie, by była warta wspominania.

Drobne gesty, świadczące o naszej pamięci i miłości, są tym, czym karmi się poczucie własnej wartości naszych bliskich.

Śpiewaj, jakby nikt nie słuchał. Kochaj, jakby nikt nigdy Cię nie zranił. Tańcz, jakby nikt nie patrzył. I żyj tak, jakby to było niebo na ziemi.

Nie chodzi o długość życia, ale o głębokość.

Wykorzystaj ten dzień. Obejmij go obiema rękoma. Przyjmij ochoczo, co niesie ze sobą: światło, powietrze i życie, jego uśmiech, płacz i cały cud tego dnia. Wyjdź mu naprzeciw.

Nie licz dni, spraw, by dni się liczyły.

Nie biegnij za szybko przez życie, bo najlepsze rzeczy zdarzają się nam wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy.

Dla człowieka ważny jest moment śmierci. Urodzin się nie wybiera, ale można wybrać, jak się umrze.

Dżentelmen to człowiek, który nigdy nie zapomni o urodzinach damy, ale nie pamięta, które to są.