Wybierając zwątpienie jako filozofię życia to tak, jak wybierać bezruch jako sposób przemieszczania się w przestrzeni.

Jedną z najdziwniejszych rzeczy w życiu jest to, że będzie ono parło do przodu, ślepe i nieświadome, nawet gdy nasz prywatny świat- nasza mała wykrojona przestrzeń- jest niszczony przez kataklizmy, a nawet się rozpada.

Cisza przyjacielu, rozdziela bardziej niż przestrzeń. Cisza przyjacielu nie przynosi słów, cisza zabija nawet myśli.

Młodym potrzebna jest przestrzeń, starym czas.

Czas jest tylko szczególną formą przestrzeni.

Drzewa są po prostu piękne, potrzebują tak niewiele, bo słońca, deszczu, a od nas szacunku.

Drzewa wznoszą się za oknem ku górze niczym pełne tęsknoty wołanie niemej ziemi.

Drzewo nie smagane wichrem rzadko kiedy wyrasta silne i zdrowe.

Drzewo pozbawione korzeni upada, człowiek też.

Głupiec nie widzi tego samego drzewa, co mędrzec.

Kornikom obojętne, czy drzewo, które toczą, jest rzeźbione.

Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, ponieważ po kilku miesiącach drzewo wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka jak była wcześniej.