Prawdziwa mądrość życia, to dostrzeganie wspaniałości dnia codziennego.

Z miłością matki o poranku życie czyni nam obietnicę, której nie dotrzymuje nigdy.

Jeżeli zdarzyło wam się kiedyś przeżyć nieszczęście, to na pewno ktoś potem pocieszał was, że nazajutrz rano będzie lepiej. Pocieszenie takie jest, oczywiście, kompletną bzdurą, gdyż nieszczęście pozostaje nieszczęściem nawet w najpiękniejszy poranek.

Szczęściem jest już chęć otworzenia oczu o poranku.

Czas to materiał, z którego zrobione jest życie.

Szczęście jest wówczas pełne, gdy światło poranku budzi dwoje ludzi do dnia pełnego wspólnych czynów i rozmów.

Tylko poranek pachnie tak pięknie i świeżo nową nadzieją.

Marzenia są jak zapach mgły o poranku, po pewnym czasie zabiera je podmuch wiatru.

Byłoby miło porozmawiać z dziećmi, którymi byliśmy, i zapytać ich, co sądzą o dorosłych, którymi się staliśmy.

Niech dzieci będą szczęśliwe na swój sposób, nie ma lepszego sposobu.

Dzieci nie mają przeszłości, a to cała tajemnica magicznej niewinności ich uśmiechu.

Dzieciństwo jest jak serce: przerażają nas zbyt szybkie uderzenia. Robimy wszystko, aby serce się złamało. Cudem jest to, że przetrwa wszystko.