Człowiek, który kocha pieniądze, jest draniem, kimś godnym pogardy...ale ten, kto nie potrafi o nie zadbać, jest głupcem, nad którym można się jedynie litować.

Kiedy człowiek się starzeje, właściwie nie zależy mu na niczym prócz spokoju.

Ludzie, którzy mają całkowicie puste łby zawsze żyją najdłużej.

Miarą człowieka nie jest zachowanie w chwilach spokoju, lecz to, co czyni, gdy nadchodzi czas próby.

Nic, co człowiek robi, nie poniża go tak bardzo jak nienawiść.

Kłopot z ludzką naturą polega na tym, że człowiek potrafi oswoić się z rzeczami - wydawałoby się - niemożliwymi do oswojenia.

Umieć żyć to najrzadziej spotykana rzecz na świecie. Większość ludzi tylko egzystuje.

Kiedy człowiek robi jakąś kompletnie głupią rzecz, dzieje się tak zawsze z najszlachetniejszych pobudek.

Czas biegnie z różną prędkością dla różnych ludzi.

Człowiek nie może przecież oprzeć swego życia na czymś nieokreślonym, na niepewności albo na kłamstwie, gdyż takie życie byłoby nieustannie nękane przez lęk i niepokój. Można zatem określić człowieka jako tego, który szuka prawdy.

Człowiek tym jest większy, im jest bardziej sobą.

Człowiek, żeby wzrastać, musi tworzyć, a nie powtarzać.