Jeżeli ktoś ma szczęście, to i niebo mu pomaga.

Jak bliskie wydaje się niebo, gdy nie sięga się po nie.

Droga miłości bywa czasem bardzo kręta, ponieważ droga ta wiedzie nas do nieba albo prowadzi prosto do piekieł.

Do nieba patrzysz w górę, a nie spojrzysz w siebie; Nie znajdzie Boga, kto go szuka tylko w niebie.

Chociaż niebo troszczy się o człowieka, człowiek nie potrafi się odwdzięczyć.

Człowiek Boży musi chodzić po ziemi, bo przez ziemię idzie się do nieba.

Życie to podróż, tylko że ktoś nawalił i zgubił mapę.

Życie jest statkiem płynącym w podróż, z której nie ma powrotu.

Życie jest jak podróż koleją, a na licznych stacjach ważni dla nas ludzie wysiadają, aby już nigdy nie wsiąść ponownie, aż u kresu podróży siedzimy w pasażerskim wagonie, gdzie prawie wszystkie miejsca są puste.

Tylko podróż jest prawdziwym życiem, jak i prawdziwe życie jest podróżą.

Szczęście nie jest stacją, do której przyjeżdżasz, lecz sposobem podróżowania.

Śmierć to stacja, na której przesiadamy się do następnego pociągu. Zmienia się wygląd wagonu, ale podróż trwa nadal.