Miłość do konia jest tak skomplikowania, jak miłość do drugiego człowieka…jeśli nigdy nie kochałeś konia, nigdy tego nie zrozumiesz.

Koń jest jak najlepszy przyjaciel- zawsze jest przy tobie by cię posmyrać i uczynić świat lepszym miejscem.

Konie nie obchodzi jak wiele o nim wiesz, dopóki nie wie jak bardzo na nim ci zależy.

Najtwardszą rzeczą w nauce jazdy konnej jest ziemia.

Koń uparty idzie za tobą, niecierpliwy przed, ale dobry kompan idzie koło ciebie.

Jeśli twój koń idzie z tobą z własnej woli, jeśli opiera głowę na twym ramieniu, jeśli patrzysz na niego i czujesz łaskotanie w żołądku – jesteś przez niego kochany.

Są dwie emocje przynależne siodłu- jedna jest poczucie humoru, drugą cierpliwość.

Moim zdaniem koń jest właściwym zwierzęciem- 600 kg napiętych mięśni, mocy i wdzięku, pomiędzy nogami- to coś czego po prostu nie możesz oczekiwać od chomika.

Jeżeli jest coś piękniejszego od konia Bóg zostawił to dla siebie.

Gdy zajrzymy w głąb wspaniałego, dzikiego serca konia, musimy żywić nadzieje, że znajdziemy tam nasze własne serce.

Pogalopuj ze mną… Przed siebie… Tak bez celu… Poznaj smak wolności. Nie bój się, wrócisz. Zobaczysz świat bez końca i początku… Deszcz zmyje twój niepokój… Blask gwiazd napełni nadzieją… – Pospiesz się! Ja już jestem daleko… Znajdziesz drogę?

Do dobrego konia trzeba dobrego jeźdźca – inaczej wkrótce się rozstaną.