Tylko nam się wydaje, że kierujemy naszym życiem. Kierować możemy co najwyżej samochodem.

Trzeba tylko jedną istotę z całego serca pokochać, a i wszystkie inne wydadzą się godne miłości.

Trzeba tak kochać, jak świeci słońce.

Trzeba tak dawać, żeby bolało.

Trzeba być uczciwym i nie podawać swego braku odwagi za pokorę.

Trzeba być podobnym, aby się zrozumieć, i innym, aby się pokochać. Trzeba być silnym, aby wybaczyć.

Trzeba być kimś, jeśli chce się uchodzić za coś.

Trzeba być bogobojnym i sprawiedliwym, a serduszko będzie spokojne, to i człowiek będzie długo żył.

Trwałość wspomnień zapewnia nam wytrwałość w życiu.

Trudno szczęsciu dogonić wiecznie zagonionych.

Trudno o hamulec, kiedy chce się ulec.

Trudniej jest starzeć się niż umierać, bo jednorazowa ofiara mniej kosztuje od powolnego zrzekania się każdego dobra, szczegół po szczególe.