Życie człowieka jest jak sen wiosenny, a bogactwa i zaszczyty jak przemijające chmurki.

Życia wyłącznie dla siebie nie można nazwać życiem.

Żeby umieć kochać, trzeba umieć myśleć.

Życie jest jedyną zagadką, z której rozwiązania nie chcemy zrezygnować.

Życie jest jak zupa, pierwsze łyżki są za gorące, ostatnie za zimne.

Życie jest jak rzeka i kiedy zmieniasz jego bieg, jesteś odpowiedzialny za to, dokąd zmierza.

Życie jest jak robaczywe jabłko - nigdy nie wiadomo czy następny kęs nie przyniesie niemiłej niespodzianki.

Życie jest jak kuchnia - aby zrobić w niej cokolwiek, trzeba pobrudzić ręce.

Maski zakładamy z lęku przed krytyką i brakiem akceptacji.

Nie oceniaj człowieka zważając tylko na jego zachowanie w towarzystwie. Bo ludzie zakładają maski, żeby lepiej się poczuć.

Maski się zmieniają, ale twarze pod maskami pozostają te same.

Ludzie są ludźmi dopiero późnym wieczorem. Bo wtedy, wyczerpani po ciężkim dniu, zrzucają wszystkie maski i zasłony. I ukazują swoje prawdziwe oblicze, nie skażone piętnem świata.