Życie to taki dziwny teatr, gdzie tragedia miesza się z farsą, scenariusz piszą sami aktorzy, suflerem jest sumienie i nigdy nie wiadomo kiedy otworzy się zapadnia.

Życie to słoik, w którym miód jest tylko cieniutką warstwą na wierzchu.

Żyjemy w epoce emocji. Nie kierujemy się już wiarą, nie kierujemy się już rozumem. Kierujemy się emocjami.

Żyjemy w epoce emocji. Nie kierujemy się już wiarą, nie kierujemy się już rozumem. Kierujemy się emocjami.

Żyjemy tak, jakby życie było karą. A przecież jest nagrodą.

Przyjaźń to strach przed samotnością, a miłość to jeszcze większy strach przed osamotnieniem.

Przyjaźń zawsze jest pożyteczna, a miłość często szkodliwa.

Rozstanie jest tym dla miłości, czym wiatr dla ognia: podsyca wielki, gasi mały.

Ten, kto wyrzeka się całkowicie miłości, jest chory nie mniej od tego, kto oddaje się jej nadmiernie.

Trochę miłości to jak trochę dobrego wina. Nadmiar jednego lub drugiego szkodzi zdrowiu.

Troszczmy się o siebie wzajemnie, by się zachęcać do miłości i do dobrych uczynków.

Wiara, podobnie jak miłość, nigdy nie opiera się na rozumie.