To, co jest prawdą w świetle lampy, nie zawsze jest prawdą w świetle słońca.

Szczęście jest jak czas: jest nieruchome, a ludzie przecież przemijają.

Ponieważ czas nie istnieje, my przemijamy. I kiedy tak przemijamy, kiedy zmieniamy się, nadchodzi godzina rozstania.

Monotonia jest prawem natury. Zobacz, w jaki monotonny sposób wschodzi słońce.

Każdy z nas jest kropką, niezależną. Tylko od nas zależy, jaki ocean zechcemy zasilić z życzeniami spokojnego.

Na szczęście słońce rozlewając światło nie pyta ludzi, czy sobie go życzą, bo rozdzieliliby się na stronnictwa, a niektóre z nich żądałyby, ażeby zgasło.

Odkrycie charakteru pisma przyjaciela na kopercie listu przyniesionego przez listonosza sprawia, że słońce rozjaśnia najbardziej pochmurny dzień.

Słońce jest w każdym człowieku.

Słońce leniwie toczy się po niebie, za nim księżyc, mija doba – niebiański bilard, taka Boża rozrywka.

Stań się słońcem, a wszyscy cię zobaczą.

Wszystkie dni stają się takie same wtedy, kiedy ludzie przestają dostrzegać to wszystko, czym obdarowuje ich los, podczas gdy słońce wędruje po niebie.

Wykreślić ze świata przyjaźń. To jakby zagasić słońce na niebie, gdyż niczym lepszym ani piękniejszym nie obdarzyli nas bogowie.