Szczęście jest motylem. Spróbuj je złapać, a odleci. Usiądź w spokoju, a ono spocznie na Twoim ramieniu.

Szczęście podobne jest do motyla - nigdy nie goni za człowiekiem, tylko człowiek za nim.

Czasem motyle są ważne, tak jak i wspomnienia. A czasem trzeba pozwolić tym motylom odlecieć. Tam gdzie najpiękniej lśnią ich kolory.

Motyl – listonosz kwiatów.

Dni nasze jak dni motylka. Życiem wschód, śmiercią południe.

Bóg miał dobry dzień, kiedy wymyślał motyle.

Motyle istnieją także w rodzaju ludzkim: piękna barwa, latanie nad powierzchnią życia, karmienie się słodyczami, bez których giną – oto ich zajęcie.

Kto słyszy śmiech motyli, wie, jak smakują chmury.

Za każdym razem, kiedy widzę motyla, przypominam sobie, jak cenne może być życie. Gąsienica zmienia się w pięknego motyla, który potem lata, gdzie mu się podoba i nikt mu nie rozkazuje.

To co larwa nazywa końcem świata, reszta świata nazywa motylem.

Motyle to stworzenia pełne ulotnej gracji. Nie wiadomo, skąd się biorą, mają skromne i ograniczone pragnienia i wkrótce gdzieś cicho znikają. Prawdopodobnie w jakimś innym świecie.

Zabijamy wszystkie gąsienice, a potem narzekamy, że nie ma motyli.