Prawdą jest, że to ciosy od życia i bolesne doświadczenia pomagają nam dorosnąć.

Cuda to po prostu opowieści, w które wierzymy, gdyż pragniemy, żeby były prawdziwe.

Dziś wiem, życie cudem jest. Co chcę, mogę z niego mieć.

Cud zdarza się tylko raz, a gdy się objawia, przemawia językiem tajemnic, które ujawniwszy się, giną na zawsze.

To, co nazywa się geniuszem, to dostatek życia i zdrowia.

Życie nie jest życiem, jeśli się przez nie tylko prześlizgniesz.

Choroba pozwala poznać słodycz zdrowia, zło – dobra, głód – sytości, zmęczenie – wypoczynku.

Bez zdrowia życie nie jest życiem; życie nie jest do wyżycia.

Chorego, który uważa się za zdrowego, nie można wyleczyć.

Choroba jest klasztorem, który ma swoją regułę, swoją ascezę, swoje cisze i swoje natchnienia.

Choroba ugniata człowieka w jedno ciasto.

Cóż, miłość jest chorobą. Ale tylko dopóty, dopóki się na nią nie choruje.