Dom nie jest tam, gdzie mieszkamy, ale tam, gdzie kochamy i jesteśmy kochani.

Co jest najwspanialszą rzeczą dla ludzi, którzy tak jak ja, podążają drogą herbaty? Moja odpowiedź brzmi: jest nią wspólnota między gospodarzem a gościem, łącząca obydwa serca.

Człowiek bez herbaty nie jest w stanie zrozumieć prawdy i piękna.

Na każdą chorobę inne lekarstwo, a herbata jest lekarstwem na każdą chorobę.

Herbata chce nam pomóc, tłumi napięcia atakujące głowę. I daje pogodę ducha.

Wódka ogłupia, piwo rozleniwia, kawa podnieca – tylko herbata zjednuje przyjaciół.

Najsmutniejszy z napoi – filiżanka słabej herbaty.

Herbatę się pija, by zapomnieć o hałasie świata.

Nie istnieje żaden na tyle poważny problem, którego nie dałoby się załagodzić filiżanką dobrej herbaty.

Gdzie jest herbata, tam jest nadzieja.

Herbatę należy pić powoli, z szacunkiem, jak gdyby to ona była osią, wokół której kręci się świat, równo, bez pośpiechu w kierunku przyszłości.

Jeśli jest ci zimno, herbata cię ogrzeje. Jeśli jest ci gorąco, herbata cię ochłodzi. Jeśli jesteś pobudzony, herbata cię uspokoi.