Pochlebstwa są jak woda kolońska: do wąchania, nie do połykania.

Co było – to z wiatrem po wodzie spłynęło.

Najgłębsze rzeki płyną cicho; cicha woda brzegi rwie.

Nieużywane żelazo rdzewieje, stojąca woda traci swoją czystość i gdy jest zimno zamarza – podobnie bezczynność nadwątla żywotność umysłu.

Temu, kto ofiarował ci kroplę wody, zapłać niewysychającym nigdy źródełkiem.

Woda może płynąć, albo niszczyć.

Między tym, co słuszne, i tym, co błędne, rozciąga się wielka przestrzeń. Tam się spotkamy.

To, co dziś jest rzeczywistością, wczoraj było nierealnym marzeniem.

Bieg rzece wyznacza jej koryto. Niektórym ludziom koryto wyznacza bieg życia.

Nic nie wije się piękniej niż rzeka i spaghetti.

Głęboka rzeka nie huczy.

Rzeki są inne . Pozostają w ciągłym ruchu. Zabierają sekrety i tajemnice ze sobą do morza.