Topole października to pochodnie, które oświetlają drogę na zimę.

Ze wszystkich pór roku jesień oferuje człowiekowi najwięcej i prosi o mniej.

Zima jest martwa; wiosna jest szalona; lato jest szczęśliwe, a jesień mądra!

Jesień wszystko odmienia, niesie smutek i łzy. Lecz zawdzięczam jesieni, że kiedyś kwitły bzy.

Jesienią człowiek się śmieje, wiosną się oblizuje.

Gdy sierpień wrzos rozwija, jesień krótka, szybko mija.

Jesień tego nie zrodzi, czego wiosna nie zasiała.

Na wiosnę — ceber deszczu, łyżka błota; na jesieni — łyżka deszczu, ceber błota.

Im głębiej w jesień grzebią się robaki, tym bardziej zima da się we znaki.

Skromny jak zając w kapuście.

Szczęście jest naszą matką, nieszczęście - naszym wychowawcą.

Ludzie boją się śmierci bardziej nawet niż bólu. To dziwne, że się jej boją. Życie boli dużo bardziej niż śmierć. W momencie śmierci, ból się kończy.