Są ludzie z duszą zrzędną, przez takich kwiaty więdną.

Tylko kwiaty dzielą się swoim zapachem ze wszystkimi i z dobrymi, i ze złymi; ludzie nie, mogliby się rozchorować.

Gdybyśmy tak każdego dnia na drogę naszego bliźniego rzucali jeden kwiatek, to drogi ziemi byłyby pełne radości.

Wierzę, że są kwiaty, które się rodzą z spojrzeń ludzkich oczu.

W świecie, gdzie życie tak naturalnie łączy się z życiem, gdzie kwiat nawet w powiewie wiatru łączy się z innymi kwiatami, gdzie łabędź zna wszystkie łabędzie, tylko ludzie budują sobie samotność.

Nie przystawaj dla zbierania kwiatów, by je zachować, ale idź naprzód, a kwiaty będą ciągle kwitnąć na twojej drodze.

Ludzie są jak kwiaty: stworzeni do tego, aby się rozwijać.

Należy być silnym jak lew, a zarazem szlachetnym jak kwiat. Poprzez trening można dotrzeć do bram niebios.

Marzenie – kwiat, spełnienie – owoc nie zawsze smaczny.

Zrywaj kwiaty życia z radością, jaką daje ulotna chwila, nie sięgaj po korzenie w ziemi, bo tam jest tylko smutek i cisza.

Nauczmy się cieszyć tym, co mamy. Odkryjmy to, co jest tuż za progiem naszych domów.

Tylko dwa jokery w talii i mam cię na tacy.