Bo miłość jest jak drzewo: sama z siebie rośnie, głęboko zapuszcza korzenie w całą istotę człowieka i nieraz, na ruinie serca, dalej się zieleni.

Drzewa nie istnieją osobno ani samotnie. Tym, co je łączy, to korzenie.

Istnienie tysięcy lasów zaczyna się od jednego żołędzia.

Jakże nudne i monotonne byłyby odgłosy lasu, gdyby prawo do śpiewania miało tylko dziesięć najzdolniejszych ptaków.

Przyjemność ma się do szczęścia mniej więcej tak, jak drzewo do ogrodu; nie ma ogrodu bez drzew, ale drzewa, nawet w wielkiej ilości, nie stanowią jeszcze ogrodu.

Można dojrzewać na wiele sposobów. Jak proste, strzeliste drzewo na środku przestronnego pola albo wygięte, poskręcane, na skraju jakiejś góry.

Rozważ, jak trudno jest zmienić siebie, a zrozumiesz, jak znikome masz szanse zmienić innych.

Wygląda jak kaczka, kwacze jak kaczka i człapie jak kaczka, więc to pewnie kaczka.

Nieobecność może stać się dręczącą obecnością, jak uszkodzony nerw.

Nie znoszę telefonów. Przez telefon zawsze powie się coś nie tak, kiedy nie można patrzeć tej drugiej osobie w oczy. Bo to oczy się liczą, nie słowa.

Bądźmy jak stare wróble, które stracha się nie boją.

Najgorsze dni tych, którzy lubią to, co robią, są lepsze niż najlepsze dni tych, którzy nie lubią tego, co robią.