Gdzie kwitną kwiaty, kwitnie też nadzieja.

Nawet najmniejszy z kwiatów może mieć najmocniejsze korzenie.

Szczęście posiadane to ziarno, szczęście współdzielone to kwiat.

Chwast jest niczym innym jak niekochanym kwiatem.

Bądźmy wdzięczni ludziom, którzy sprawiają, że jesteśmy szczęśliwi. Są oni uroczymi ogrodnikami, którzy sprawiają,że nasze dusze rozkwitają.

Mając wolność, kwiaty, książki i księżyc, któż nie byłby w pełni szczęśliwy.

Kwiaty dają tlen nie tylko naszym płucom, ale i naszej duszy.

Normalność jest jak utwardzona droga, kroczysz po niej bez wysiłku, ale kwiaty na niej nie rosną.

Miłość do ogrodu to nasionko, które raz zasadzone, nigdy nie umiera.

Duszę można naginać tylko do pewnego momentu. Potem po prostu pęka i łamie się.

Prawdziwe życie zaczyna się wraz z prawdziwym marzeniem. Kto potrafi marzyć, nie stracił nadziei. A nadzieja może wszystko.

Chwila, która trwa. Może być najlepszą z Twoich chwil… Idź własną drogą. Bo w tym cały sens istnienia.