Ta woda jest tak niebieska, ze nawet dotyk ma niebieski.

Woda jest biała, gdy jest wzburzona. Niebieska, gdy jest spokojna. Czerwona, gdy zachodzi słońce, i czarna o północy. I przejrzysta, gdy spada. Przejrzysta, gdy przelewa się przez głowę i wylewa z palców. Woda jest przejrzysta i zmywa wszystkie kolory oraz wypłukuje wszystkie obrazy.

Woda to jedyna rzecz, która chyba nigdy się nie zmienia. To znaczy, czasem ma inny kolor. Bywa, że jest gładka. Innym razem wzburzona. Ale zawsze jest. Można na tym polegać.

Jako ogień a woda różnie siebie chodzą, Tak miłość a powaga nigdy się nie zgodzą.

Kiedy woda jest spokojna ryby oddychają bez trudu; kiedy wiatr cichnie drzewo się prostuje.

Twoje zdanie jest jak kropla w oceanie, lecz nie zapominaj że ocean składa się z kropli.

Czasami wydaje się, że czyjeś kłopoty są jak woda ciurkająca z niedokręconego kranu. A okazuje się, że tymi kroplami zdążył się napełnić ocean.

Rano nad wodą wszystko człowieka cieszy, gdyż dzień mu jeszcze nie spowszedniał i nikt mu go jeszcze nie zdążył zatruć.

Z wodą nie ma żartów. Z wodą, z ogniem, z przeznaczeniem.

Miłość jak woda dookoła, wszędzie.

Żyjemy niczym woda spływająca z góry, podążając mniej więcej w tym samym kierunku, póki jakaś przeszkoda nie zmusi nas do poszukania nowego koryta.

Wodo, nie masz ani smaku, ani koloru, ani zapachu, nie można ciebie opisać, pije się ciebie, nie znając ciebie. Nie jesteś niezbędną do życia: jesteś samym życiem.