Góry dają człowiekowi nieograniczony kontakt z przyrodą - poczucie wewnętrznego wyzwolenia, oczyszczenia, niezależności.

Góry mają swoją filozofię, w górach „wysoki” nie zawsze znaczy „trudny (…) Góry są tajemnicą. Stanowią wielkie misterium. Z jednej strony pasjonują i pociągają, z drugiej – wywołują lęk i budzą trwogę.

Góry sprzyjają pokorze, czyli prawdzie o sobie samym. Uczą jej miedzy innymi przez to, że człowiek zmęczony wspinaniem nie ma ani sił, ani chęci, by udawać, by ukrywać swoja prawdziwą twarz.

Wspinanie jest wyjściem poza krąg powtarzalnych i opatrzonych sytuacji; jest ucieczką od monotonnych mechanizmów logiki i rozsądku, które zabieganemu człowiekowi nie pozwalają zauważyć nieba nad głową. Dlatego też wspinanie otwiera oczy – porusza wiele zróżnicowanych i uśpionych poziomów wrażliwości.

Kiedy ktoś cię prosi, abyś poruszył górę, zapomnij o jej rozmiarze. Spróbuj po prostu obluzować pierwszy kamień.

Góry milczą, wszystko co milczy nadaję się do przechowywania ludzkich tajemnic.

Góry wybaczają niewiele pomyłek.

Po wspięciu się na wielką górę, odkrywasz że jest wiele innych gór do zdobycia.

Najpiękniejsze są wspomnienie, które ma się jeszcze przed sobą.

Zatrzymaj przy sobie, to co najważniejsze. Myśli ciepłe i czułe, chwile najpiękniejsze.

Miłość, dobroć, pokora, rozwaga to atrybuty, z którymi jest pięknie każdej kobiecie.

Z wczorajszego dnia weź to czego nauczyłeś się, dziś weź wszystko co kochasz.