“Chwytaj dzień” a jego przekaz to: “Ciesz się chwilą, wykorzystaj szansę”.

Serce jest jak orzech, z którego wyrasta drzewo tętnic i żył.

Przyjemność ma się do szczęścia mniej więcej tak, jak drzewo do ogrodu: nie ma ogrodu bez drzew, ale drzewa, nawet w wielkiej ilości, nie stanowią jeszcze ogrodu.

Milsze jest człowiekowi jedno drzewo, które sam zasadził, niż cały ogród przez innych zasadzony.

Ludzkość jest drzewem, a ludzie są liśćmi. Drzewo trwa i rośnie, chociaż liście opadają.

Drzewo wiedzy nie jest drzewem życia.

Drzewa są po prostu piękne, potrzebują tak niewiele, bo słońca, deszczu… a od nas szacunku.

Człowiek, który się nie myli, drzewo, które się nie pali – nie istnieją.

Bo miłość jest jak drzewo: sama z siebie rośnie, głęboko zapuszcza korzenie w całą istotę człowieka i nieraz, na ruinie serca, dalej się zieleni.

Drzewa nie istnieją osobno ani samotnie. Tym, co je łączy, to korzenie.

Istnienie tysięcy lasów zaczyna się od jednego żołędzia.

Jeden z często rozważanych problemów filozoficznych brzmi: Czy drzewo padające w lesie powoduje hałas, jeśli w pobliżu nie ma nikogo, kto by go usłyszał?