Nie ma przeszkód, których nie dałoby się pokonać.

A pod ich stopami rzeka i most, nieustępliwe i bezkompromisowe, płynęły nieprzerwanie każde w swoją stronę - te przecinające się prądy były miłością.

Dzisiaj przeszedłem przez jeden z najdłuższych mostów świata, co jest odpowiednią, choć banalną metaforą zakończenia mojej wędrówki.

Wyprzeć się własnej przeszłości to znaczy spalić most, którym musimy przejść, by zrozumieć samych siebie.

Trudno jest palić za sobą mosty, zwłaszcza kiedy człowiek nie ma pojęcia, dokąd zmierza. Ale czasami tylko ogień może nas zmusić do kolejnego kroku.

Zostanę tu w ciemności pod łukiem. Słysze was, jak tupiecie po mym moście.

Gdyby słowa były mostem, bałbym się po nim chodzić.

Budujcie mosty od człowieka do człowieka, oczywiście zwodzone.

Alkohol jest mostem – ale nie drogą.

Nie rób z siebie mostu, po którym inni spacerują.

Wielkie rzeczy np mosty mają zazwyczaj małe początki.

Most porozumienia nie powinien być zwodzony.